กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 338 กลับคืนสู่ร่าง
เวลาไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว
หนึ่งปี สองปี สามปี...
หลินไจ้เทียนเดินผ่านภาพเงาธาตุไฟขนาดมหึมาทีละจุด แววตาของเขาจดจ่ออย่างถึงที่สุด
ร่างกายของเขาไม่หลงเหลือความหนาแน่นอีกต่อไป มันเลือนรางจนดูอ่อนแอ เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะตบะที่ถูกใช้ออกไปมากเกินไป
ต้องรู้ว่าภายในแดนจิตเทวะแห่งนี้ไม่มีปราณวิญญาณอยู่แม้แต่น้อย อีกทั้งแหวนมิติของหลินไจ้เทียนก็ไม่ได้ติดตัวมาด้วย ตบะของเขาจึงไม่ได้รับความช่วยเหลือให้ฟื้นคืน เขาทดทนกัดฟันใช้แรงเปล่าเช่นนี้มาหลายปี
ทว่าหลินไจ้เทียนกลับไม่รับรู้สิ่งใดเลย
กายและใจของเขาจมดิ่งอยู่ในความเข้าใจอันลึกซึ้ง ราวกับลืมเลือนการมีอยู่ของเวลาและลืมสถานที่ที่ตนอยู่ไปสิ้น ในสมองมีเพียงเปลวเพลิงไร้สิ้นสุด