0331

⬢⬢⬢

ตอนที่ 331 ไม่แลกเปลี่ยนย่อมมิใช่มารยาท

“ไจ้เทียน”

ร่างของเมิ่งเสี่ยวเตี๋ยและซูจื่อเยียนปรากฏขึ้นข้างหลังหลินไจ้เทียนพร้อมกัน ประกายน้ำตาพร่างพรายอยู่ในดวงตา ในใจเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง

หลินไจ้เทียนหมุนกายกลับอย่างฉับพลัน หลังเห็นเมิ่งเสี่ยวเตี๋ยบนใบหน้าก็ปรากฏความปิติยินดีประหนึ่งไม่อยากเชื่อสายตา เขาก้าวออกไปหนึ่งก้าวแล้วโอบกอดเมิ่งเสี่ยวเตี๋ยไว้แน่นในอ้อมอก

“ฮ่า ๆ ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว”

“พรวด”

น้ำตาของเมิ่งเสี่ยวเตี๋ยหลั่งไหลออกมา น้ำเสียงเริ่มสั่นเครือ “อืม ข้าไม่เป็นไร”

อ้อมกอดนี้ นางรอคอยมาหลายปีแล้ว

ซูจื่อเยียนที่อยู่ด้านข้างมองทั้งสองคนด้วยสีหน้าซับซ้อน ประกายในดวงตาหม่นแสงลงวูบหนึ่ง แต่ท้ายที่สุดก็เผยรอยยิ้มออกมา