เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 330 กวาดล้าง
วินาทีนี้นั้น ทุกคนต่างหยุดการกระทำลงพร้อมเพรียงกัน พลางจ้องมองไปที่ใจกลางสมรภูมิด้วยแววตาที่ตื่นตะลึงยิ่ง ทั่วทั้งบริเวณไม่มีแม้แต่เสียงรบกวนใดๆ
ขุนเขาทั้งห้าลูกร่วงหล่นลงสู่พื้นดินอย่างกึกก้อง กดทับผู้ยิ่งใหญ่ทั้งห้าและศาสตราอาคมทั้งห้าชิ้นเอาไว้ใต้ร่าง ประหนึ่งดอกบัวห้ากลีบที่กำลังบานสะพรั่ง
ณ ใจกลางนั้น หลินไจ้เทียนในชุดเกราะทองยืนตระหง่านอยู่กลางอากาศ บนร่างยังคงเชื่อมต่ออยู่กับเส้นผมสีครามสามพันเส้นที่พุ่งขึ้นมาจากเชิงเขา ประหนึ่งเกสรที่ผลิออกมาจากดอกบัวห้ากลีบนั้น ดูเจิดจรัสสะดุดตายิ่งนักและองอาจน่าเกรงขามอย่างที่สุด
“ราชาของพวกเราจงเจริญ!”
ไม่ทราบว่าเทพผู้เขาตนใดเป็นผู้เริ่มตะโกนขึ้นมาประโยคหนึ่ง ทันใดนั้นเทพภูเขาหลายหมื่นตนก็ส่งเสียงตะโกนกึกก้องตามกันมา
“ราชา! ราชา! ราชา...”
“เกรียงไกร! เกรียงไกร! เกรียงไกร...”