เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 167 อสูรในกำมือ
“จริงสิ ขอถามหน่อยเถอะบรรพชน ท่านมีตบะระดับใด?” หลินไจ้เทียนถามด้วยรอยยิ้ม
จนถึงขณะนี้ ผู้ที่มีตบะสูงที่สุดในสำนักควบคุมอสูรคือโจวอี้
ความทรงจำของบรรพชนปฐมนั้นมากมายและยุ่งเหยิงเกินไป ไม่จำเป็นต้องเรียบเรียงออกมาทั้งหมด เขาเพียงแค่ต้องการเรียบเรียงให้ถึงระดับเดียวกับโจวอี้ก็พอ
“เส้าจู่ พวกเราสี่คนต่างอยู่ในระดับกุมารวิญญาณขั้นเก้า ข้าอยู่ในระดับขั้นเก้าขั้นสูงสุด ทว่ากลับไม่กล้าทะลวงระดับเสียที…”
หลินไจ้เทียนเข้าใจในทันใด
ก่อนหน้านี้เขาเคยได้ยินโจวอี้เล่าว่า การทะลวงระดับจากทารกวิญญาณไปสู่แปรเทพนั้นมีทัณฑ์สวรรค์อยู่ โจวอี้ผู้นี้คงถูกความล้มเหลวในการข้ามทัณฑ์สวรรค์ของรุ่นอาจารย์และรุ่นศิษย์พี่ในช่วงหลายร้อยปีที่ผ่านมาทำให้หวาดกลัว จึงได้แสวงหาคำชี้แนะจากประสบการณ์หยั่งรู้การบำเพ็ญของบรรพชน
ไม่เพียงเท่านั้น
ผู้บำเพ็ญระดับทารกวิญญาณมีอายุขัยสิบหกวัฏจักรวัฏ ซึ่งก็คือเก้าร้อยหกสิบปี คำนวณจากเวลาแล้ว โจวอี้ผู้นี้ก็ใกล้จะสิ้นอายุขัยแล้วเช่นกัน จึงได้ร้อนรนถึงเพียงนี้