เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 166 การปฏิบัติสุดพิเศษของบรรพชนรุ่นเยาว์
ด้วยฐานะรองประมุขสำนักนี้ ภายในทั้งสำนักมีเพียงสี่คนเท่านั้นที่สามารถเสมอภาคกับหลินไจ้เทียนได้ นั่นคือสามบรรพชนใหญ่และเจ้าสำนักเซียวเซ่อ
ทว่าทั้งสี่เมื่อพบหน้าเขา ยังคงต้องคำนับอย่างนอบน้อม
เพราะภายใต้ฐานะบรรพจารย์น้อย เขากลายเป็นผู้ที่มีลำดับอาวุโสสูงสุดในสำนักควบคุมอสูรในชั่วข้ามคืน โดยไม่มีใครเทียบเคียง
เมื่อควบสองฐานะเข้าด้วยกัน จึงเรียกขานสั้น ๆ ว่า “เส้าจู่”
เซียวเซ่อหยิบ “ตราคำสั่งประมุขนิกาย” สีทองอร่ามออกมา มือเดียวร่ายเวทผ่านอากาศ ปรับเปลี่ยนตัวอักษรที่สลักอยู่บนนั้นเล็กน้อย ก่อนจะส่งให้หลินไจ้เทียนด้วยสองมือ
เห็นได้ชัดว่าด้านหน้าของป้ายเขียนว่า “บรรพจารย์รุ่นสอง” ส่วนด้านหลังกลับเป็นตัวอักษรใหญ่สามคำว่า “รองประมุขสำนัก”
ทันทีที่ “ป้ายคำสั่งเส้าจู่” ปรากฏ นอกจากสี่คนอย่างเซียวเซ่อแล้ว คนอื่น ๆ ในสำนักควบคุมอสูรล้วนต้องก้มหัวยอมจำนน
คราวนี้หลินไจ้เทียนเรียกได้ว่าเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ทะยานขึ้นสู่ฟ้าแล้ว