0117

⬢⬢⬢

ตอนที่ 117 รวมจิตมรรคา

ตอนที่ 117 การรวมจิตมรรคา

“พี่ใหญ่แห่งเทพภูเขา โปรดรอประเดี๋ยว...”

หลินไจ้เทียนยิ้มให้เทพภูเขาเป็นเชิงบอกกล่าว จากนั้นเดินไปตรงหน้าเมิ่งเสี่ยวเตี๋ยและกล่าวอย่างอ่อนโยนว่า “รอข้า ข้าจะรีบกลับมา! เจ้าดูแลตัวเองด้วย”

เมิ่งเสี่ยวเตี๋ยขบเม้มริมฝีปากล่างเบา ๆ นางไม่ได้กล่าวสิ่งใด เพียงแต่พยักหน้าอย่างหนักแน่น

หลินไจ้เทียนยังคงรอยยิ้มไว้บนใบหน้า ปลายเท้าแตะพื้นเบา ๆ แล้วหันหลังให้เทพภูเขาก่อนจะขึ้นกระบี่เหิน

เทพภูเขาไม่หันกลับมา เขาทิ้งท้ายไว้เพียงประโยคว่า “จับเกราะของข้าไว้ให้แน่น” แล้วบังคับกระบี่เหินพุ่งออกจากถ้ำไปในชั่วพริบตา

ความเร็วของกระบี่เหินนั้นรวดเร็วยิ่งนัก ด้วยแรงเฉื่อยทำให้หลินไจ้เทียนเกือบจะร่วงลงพื้น เขาจำต้องทำตามที่เทพภูเขาสั่ง ยื่นมือไปคว้ามุมเกราะไว้เพื่อประคองร่างให้มั่นคง

เพียงกะพริบตา ร่างของเขาก็มาอยู่กลางเวหาไปกับกระบี่เหินเสียแล้ว