เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 116 ขึ้นสวรรค์เท่ากับลดอายุขัย!
คำพูดช่วงนี้ของเทพภูผาฟังดูคล้ายเป็นการบ่น แต่สำหรับหลินไจ้เทียนแล้ว ปริมาณข้อมูลที่ได้รับกลับมหาศาลยิ่งนัก!
เขาค่อยๆ หวนนึกทบทวนอย่างละเอียดรอบหนึ่ง วิเคราะห์ออกมาได้สี่ความหมาย!
ประการหนึ่ง ราชสำนักสวรรค์อยู่ไกลโพ้น การเดินทางไปกลับอย่างน้อยต้องใช้เวลาครึ่งปี!
ประการสอง ในเทือกเขาแสนมหึมาแห่งนี้ ไม่ได้มีเทพภูผาเพียงแค่ชายวัยกลางคนผู้นี้เพียงคนเดียว ดังนั้นหลินไจ้เทียนจึงคาดเดาว่า ชายวัยกลางคนเป็นเพียงเทพภูผาของขุนเขาที่เขาเหยียบอยู่ใต้ฝ่าเท้าเท่านั้น!
ประการสาม เทพภูผาวัยกลางคนถูกกักขังอยู่ในเทือกเขาแสนมหึมา ไม่สามารถละทิ้งตำแหน่งไปไหนได้ง่ายๆ เห็นได้ชัดว่าสถานะของเขาไม่ได้สูงส่งนัก!
ประการสี่ เทพภูผาแม้แต่ปราณวิญญาณแห่งเส้นชีพจรปฐพียังไม่กล้าสิ้นเปลือง พอจะอธิบายได้ว่าทรัพยากรบำเพ็ญเพียรของเขามีจำกัดอย่างยิ่ง!
ความหมายของข้อแรกนั้นชัดเจนในคราเดียว ส่วนข้อหลังอีกสามประการ คือจุดที่หลินไจ้เทียนเห็นว่าสามารถใช้เป็นทางทะลวงได้!