กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 96 ได้สมญานาม “มารโครงกระดูก” (ตอนที่สองขอรับการสนับสนุน)
หลินไจ้เทียนได้ยินเมิ่งเสี่ยวเตี๋ยกล่าวเช่นนั้นในใจก็สงบนิ่งลง ลอบพ่นลมหายใจอย่างโล่งอกแล้วยิ้มกล่าว “ความจริงวรยุทธ์ของข้าค่อนข้างพิเศษ ขอเพียงสังหารอสูรจำนวนหนึ่งก็จะสามารถพัฒนาตบะได้! และเมื่อข้าพัฒนาตบะ ไม่ว่าก่อนหน้านี้จะได้รับบาดเจ็บสาหัสเพียงใด ก็จะฟื้นฟูคืนสภาพเดิมได้ในทันที!”
นี่ไม่ใช่ความลับทั้งหมดของเขา แต่เขารู้สึกว่ากล่าวถึงระดับนี้ก็นับว่าเพียงพอแล้ว
“ร้ายกาจถึงเพียงนี้เชียว!”
แววตาของเมิ่งเสี่ยวเตี๋ยเป็นประกาย อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจชื่นชม
“อ้อ! ข้าเข้าใจแล้ว มิน่าเล่าเหตุใดตอนนั้นเจ้าถึงชอบสังหารอสูรร้ายนัก ทั้งยังหลอกข้าว่าฝึกฝนวิชากระบี่อะไรนั่น... ที่แท้เป็นเช่นนี้นี่เอง!”