0095

⬢⬢⬢

ตอนที่ 95 บทที่ 95 อสูรแล้วอย่างไร? ข้าไม่สนใจ! (ขอรับการสนับสนุนตอนแรก!)

“เสี่ยวเตี๋ย!”

ครานี้หลินไจ้เทียนไม่ได้ส่งเสียงด้วยจิตเทวะอีก แต่ระเบิดเสียงตะโกนออกมาจากในถ้ำโดยตรงว่า “คนสองคนหากปรารถนาจะอยู่ด้วยกัน เหตุใดจึงไม่ควรเปิดอกคุยกันอย่างเปิดเผยเล่า? จนป่านนี้แล้ว เจ้ายังจะแบกรับทุกสิ่งไว้เพียงลำพังอีกหรือ?”

คำพูดนี้หลุดออกมา ความรู้สึกสะเทือนใจอย่างรุนแรงก็พลันบังเกิดขึ้นในใจของเมิ่งเสี่ยวเตี๋ย มุมปากของนางยกขึ้นเป็นรอยยิ้มขมขื่น สีหน้ากลายเป็นหดหู่ยิ่งนัก

นางสั่นศีรษะอย่างหมดเรี่ยวแรง แล้วเอ่ยปากอย่างแช่มช้าว่า “คนสองคน... อยู่ด้วยกันงั้นหรือ? เป็นไปไม่ได้หรอก! ตอนนี้ข้าไม่เป็นคนไม่เป็นอสูร... ข้ายังไม่รู้เลยว่าตัวเองนับเป็นตัวอะไร... จะกล่าวถึงการอยู่ด้วยกันได้อย่างไร?”