เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 89 ถูกล้อม
หลินไจ้เทียนรู้สึกดุจเสียงก้องกังวานในสมอง พลันกลายเป็นขาวโพลนไปชั่วขณะ
ทันทีที่เขาตั้งสติได้ ก็รีบยื่นมือออกไปคว้า พร้อมกับแผดเสียงตะโกน “เดี๋ยวก่อน!”
ทว่ารอบด้านกลับไร้ซึ่งเงาของเมิ่งเสี่ยวเตี๋ยอีกต่อไป
แขนขวาที่ยกขึ้นตกลงอย่างหมดเรี่ยวแรง ทว่าในหัวของเขากลับปรากฏเครื่องหมายคำถามตัวโตขึ้นมา
“เกิดเรื่องอันใดขึ้นกับเสี่ยวเตี๋ยกันแน่? ท่าทางนางดูแปลกประหลาดเช่นนั้น ต้องผ่านความเจ็บปวดอันใหญ่หลวงมาแน่! จะปล่อยให้นางจากไปลำพังไม่ได้!”
หลินไจ้เทียนพลิกตัวกระโดดขึ้นไปบนหินก้อนยักษ์ เค้นพลังตบะจนเต็มสูบ แล้วแผดตะโกนชื่อของเมิ่งเสี่ยวเตี๋ยออกมาอย่างกะทันหัน
“เสี่ยวเตี๋ย กลับมาเร็ว! มีเรื่องอันใดเจ้าบอกข้าได้นะ! เสี่ยวเตี๋ย ข้ารอเจ้าอยู่ที่นี่ บอกข้าทีว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่?”