0050

⬢⬢⬢

ตอนที่ 50 ลดฐานันดรตนเอง

“คว้าแชมป์งั้นรึ?”

ต้วนจิ่วหยางเกือบจะโมโหจนหัวเราะออกมา “เจ้าหนูนี่ ปากคอเราะร้ายนัก!”

“เอ่อ... มันยากถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?” หลินไจ้เทียนถามด้วยความสงสัย

“หึ! มิใช่แค่ยาก!”

ต้วนจิ่วหยางหน้ามืดลงพลางกล่าวว่า “คนในสำนักมีอยู่นับพันชีวิต ลำพังศิษย์ระดับหลอมปราณก็มีหลายร้อยคนแล้ว ในจำนวนนั้นไม่น้อยที่เป็นศิษย์ระยะปลายระดับหลอมปราณ เท่าที่ข้าทราบ ศิษย์ระดับหลอมปราณขั้นเก้ามีอยู่นับสิบคน! เจ้าจะเอาอะไรไปคว้าอันดับหนึ่ง?”

เมื่อกล่าวถึงตรงนี้เขาก็ถอนหายใจแผ่วเบา “เดิมทีข้าคิดว่าเจ้าเป็นต้นกล้าชั้นดี หากตั้งใจบำเพ็ญเพียร อีกหนึ่งปีให้หลังการทะลวงผ่านสู่ระดับหลอมปราณขั้นห้าคงไม่ใช่เรื่องยาก หากโชคดีอาจถึงขั้นทะลวงสู่ระดับหลอมปราณขั้นหกได้ด้วยซ้ำ!”

จากนั้นเขาก็จ้องเขม็งไปที่หลินไจ้เทียนด้วยความรู้สึกที่รักมักเกลียดมัก กล่าวอย่างขัดใจว่า “เพียงแค่เจ้าทะลวงผ่านขั้นหกได้ ก็มีความหวังที่จะติดหนึ่งในร้อยอันดับแรกของขอบเขตหลอมปราณ เพื่อคว้าลำดับมาได้! แต่ทว่าตอนนี้... ข้ากลัวว่าแม้แต่ตำแหน่งราชันหน้าใหม่เจ้าเองก็จะรักษาไว้ไม่ได้!”

หลินไจ้เทียนพลันเข้าใจในทันที ที่แท้ราชันหน้าใหม่กับการคว้าแชมป์คือคนละเรื่องกัน!