เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 49 ศิษย์สายใน
หลินไจ้เทียนยิ้มบาง ๆ ยื่นนิ้วออกไปแล้วเริ่มพยายามสื่อสารกับหมาป่าแผงคอ
เหตุที่เขาปลดปล่อยระดับตบะออกมานั้นก็เพื่อเป็นการเพิ่มหลักประกันอีกชั้นหนึ่ง ทำให้หมาป่าแผงคอทั้งสามตัวไม่กล้ามีจิตคิดต่อต้านแม้แต่น้อย
เมิ่งเถี่ยหนิวและอีกคนใจชื้นขึ้นมาทันที พวกเขาก้าวย่างขึ้นหน้าแล้วใช้นิ้วแตะลงที่กึ่งกลางหน้าผากของหมาป่าแผงคอของตน
การกระทำของหลินไจ้เทียนทำให้ต้วนจิ่วหยางรู้สึกซาบซึ้งใจ แววตาเผยความชื่นชม ทว่ากลับทำให้ผู้ดูแลหลิวสีหน้าเปลี่ยนไป ในดวงตามีประกายความเย็นเยียบวาบผ่าน
ไม่นานนัก หลินไจ้เทียนก็สื่อสารกับหมาป่าแผงคอที่อยู่ตรงหน้าได้สำเร็จ ได้รับสิทธิ์ควบคุมชั่วคราวมา เพียงแค่ใช้ความคิดชั่ววูบ เขาก็สามารถสั่งให้หมาป่าแผงคอโจมตีผู้อื่นได้
ทว่าเขายังไม่ได้จากไปในทันที กลับทำเป็นแสร้งทำโน่นทำนี่ต่อไป
ต้วนจิ่วหยางที่อยู่ฝั่งตรงข้ามแววตาเป็นประกาย มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
เวลาผ่านไปครึ่งก้านธูป เมิ่งเถี่ยหนิวทั้งสองก็ปราบหมาป่าแผงคอของตนได้สำเร็จ พวกเขาเผยสีหน้าตื่นเต้นแล้วเงยหน้ามองต้วนจิ่วหยาง