บทที่ 141 ปิดกล้อง

บทที่ 141 ปิดกล้อง

4 วันต่อมา ในที่สุดหลิวอี้เฟยก็เกลี้ยกล่อมหลิวเสี่ยวลี่ผู้เป็นแม่ได้ กองถ่ายจึงเริ่มทำงานกันอีกครั้ง

“ทุกคนเข้าที่!”

“แอ็กชัน!”

จางอี้สิงนอนขดตัวอยู่บนเตียงน้ำแข็ง ร่างทั้งร่างห่อตัวเป็นก้อน หนาวจนตัวสั่นงันงก เขายกมือขึ้นมาจ่อปากแล้วเป่าลมร้อนใส่พลางถูมือไปมาไม่หยุด

พลิกไปพลิกมาอยู่พักใหญ่ ในที่สุดเขาก็ทนความหนาวไม่ไหว แอบย่องลงจากเตียง

หลิวอี้เฟยที่รอเข้าฉากอยู่ข้างๆ รีบก้าวเข้ามาทันที ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็จับจางอี้สิงกดลงบนเตียงน้ำแข็ง แล้วเลิกเสื้อคลุมนักพรตของเขาขึ้น ชูฝ่ามือตีลงบนก้น

จางอี้สิงเจ็บจนร้องไห้โฮ “อาหญิง อย่าตีเลย ผมผิดไปแล้ว อย่าตีเลย ผมผิดแล้ว!”