เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 140 หัวใจสาวน้อยที่แหลกสลาย
ในถ้ำบนภูเขาซึ่งเป็นสุสานโบราณอันมืดสลัว จางอี้สิงขวางอยู่ตรงหน้าหลิวอี้เฟย พลางร้องขึ้นว่า “อาหญิง ผมไม่อยากนอนที่นี่ ผมกลัว!”
หลิวอี้เฟยถามด้วยความสงสัย “ที่นี่มีอะไรน่ากลัวกัน?”
จางอี้สิงส่ายหน้า “ผมไม่รู้ อาหญิงไม่กลัว แต่ผมกลัว ผมไม่อยากนอนที่นี่คนเดียว!”
หลิวอี้เฟยมองจางอี้สิงด้วยความสงสัยอยู่หลายครั้ง เห็นสีหน้าเขาตึงเครียด ก็ใจอ่อนขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล จึงพูดอย่างจนใจว่า “ก็ได้ งั้นตามฉันไปที่ห้องของฉัน”
พูดจบ หลิวอี้เฟยก็ยื่นมือไปหาจางอี้สิง
พอรู้ว่าไม่ต้องค้างคืนอยู่ในถ้ำตามลำพัง จางอี้สิงก็ดีใจขึ้นมาทันที เขากระโดดเข้าไปคว้ามือหลิวอี้เฟยไว้ พลางร้องซ้ำๆ ว่า “ดีจัง! ดีจัง!”
ทั้งสองจูงมือกันเดินออกจากถ้ำไปด้วยกัน
หลังจอมอนิเตอร์ จางจี้จงตะโกนว่า “คัต!”
จางอี้สิงถอนหายใจอย่างโล่งอก ปล่อยมือหลิวอี้เฟย แล้วเดินไปพักนอกฉาก