บทที่ 47 มาถึงนครปีศาจ

บทที่ 47 มาถึงนครปีศาจ

จางอี้สิงอายุ 8 ขวบแล้ว

เขายืนชิดกำแพง ขีดเส้นไว้ตรงระดับศีรษะ จากนั้นถอยออกมาดูแล้วพยักหน้าพอใจ

ถึงว่าเงินทองถึงช่วยบำรุงคนได้!

หลังจากสภาพความเป็นอยู่ดีขึ้น ตลอด 1 ปีที่ผ่านมา จางอี้สิงก็สูงพรวดพราด ราวกับกำลังเร่งชดเชยส่วนสูงที่ขาดหายไปก่อนหน้านี้ให้กลับคืนมาทั้งหมด

เขาจำได้ว่าตอนเพิ่งเข้าโรงเรียนอนุบาล จางอี้สิงยังเตี้ยกว่าจ้าวจินม่ายอยู่เล็กน้อย แต่ตอนนี้กลับสูงกว่าเธอแล้ว

“ติ๊งต่อง~ ติ๊งต่อง~”

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

จางซิ่วซิ่วรีบวิ่งไปรับสาย พอรู้ว่าไม่ใช่จางเสี่ยวอวี่ สีหน้าดีใจของเธอก็หายวับ เธอถือหูโทรศัพท์ตะโกนเรียกจางอี้สิงว่า “พี่ชาย มีคนหา!” แล้ววางหูโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ