เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หลุมศพฉันเท่ไหมล่ะ อิจฉาฉันล่ะสิ?
ช่วงครึ่งเดือนก่อนที่สุสานจักรพรรดิจิ่วยิวจะสร้างเสร็จสมบูรณ์และเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ ซ่งเทียนหยางในนามของสตูดิโอจิ่วอู่ได้แจกโควตาเชิญรอบพิเศษกลุ่มแรกออกไป ให้ครอบครัวกับเพื่อนฝูงของพนักงานได้มาทดลองเล่นก่อน ส่วนอีกกลุ่มก็จัดสรรให้บรรดา “มิตรสหาย” ที่ทำธุรกิจร่วมกับกลุ่มเฮ่อ ไม่ว่าคนพวกนี้จะมาหรือไม่ อย่างน้อยก็ทำตามมารยาทไว้ก่อน
ซึ่งหลายคนต่างก็รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รับบัตรเชิญ
แม้แต่เฮ่อเจี้ยนเซินที่อยู่ไกลถึงสถานพักฟื้นก็ยังได้รับผลกระทบไปด้วย
เขายังคงก้าวออกจากสถานพักฟื้นไม่ได้แม้แต่ก้าวเดียว แต่ท่านผู้เฒ่าเฮ่อได้ผ่อนปรนเกณฑ์ลงมา ให้เขาใช้แรงงานแลกกับช่วงเวลาอิสระในการคุยกับเพื่อนหรือเล่นเกมได้ จะได้ไม่อุดอู้อยู่ในสถานพักฟื้นจนเป็นบ้าไปเสียก่อน อีกทั้งยังหวังว่าจะใช้การใช้แรงงานมาดัดสันดานสมองที่ไม่เคยทำมาหากินของเขาด้วย
เฮ่อเจี้ยนเซินอุตส่าห์ติดต่อเพื่อนฝูงลูกเศรษฐีรุ่นสองในอดีตได้ ก็หวังจะอาศัยแรงกดดันจากพวกรุ่นพ่อแม่และญาติมิตรมาช่วยเกลี้ยกล่อมให้ท่านผู้เฒ่าเฮ่อยอมใจอ่อน ที่ไหนมีขังหลานชายแท้ ๆ ไว้นานขนาดนี้กัน พอหอมปากหอมคอก็พอแล้วมั้ง เขากำลังสำนึกผิดอยู่เนี่ย!
แต่ท่านผู้เฒ่าเฮ่อใจแข็งดั่งหินผา “รอฉันตายเมื่อไหร่เขาก็ได้ออกมาก่อนกำหนดเองนั่นแหละ ต่อไปถ้าใครยังกล้ามาพูดขอร้องแทนไอ้หลานไม่เอาถ่านคนนี้อีก ฉันจะถือว่าแช่งให้ฉันรีบตาย”