อีกครึ่งชั่วโมง เครื่องบินลงจอดที่เมืองหลินวาน

อีกครึ่งชั่วโมง เครื่องบินลงจอดที่เมืองหลินวาน

ซ่งเทียนหยางรวบรวมเงินทุนก้อนสุดท้ายที่เหลืออยู่ในมือ มอบให้ฉือจือชิงไปดูว่าพอจะเจรจาซื้อที่ดินผืนเหมาะๆ สักแปลงได้ไหม

ทางการท้องถิ่นยินดีต้อนรับบริษัทที่เข้ามาลงทุนพัฒนาในเมืองอยู่แล้ว ที่สำคัญที่สุดคือช่วยสร้างตำแหน่งงาน ทำให้มีช่องทางให้เจรจาต่อรองได้อีกมาก ก่อนหน้านี้เธอเคยไปหาคุณปู่เพื่อขอยืมเส้นสายของตระกูลเฮ่อมาช่วยอำนวยความสะดวก ซึ่งท่านก็ตอบตกลงอย่างไม่ลังเล

ซ่งเทียนหยางแซวขำๆ “หนูเล่นใหญ่ขนาดนี้ ปู่ไม่กลัวหนูผลาญสมบัติจนเกลี้ยงเหรอคะ”

“ตราบใดที่ฉันยังมีลมหายใจอยู่ สมบัติพวกนี้ไม่มีวันหมดหรอก แต่ถ้าฉันหลับตาลาโลกไปแล้ว ก็คงคุมไม่ได้แล้วละ! ถ้าพวกแกดิ้นรนจนผลาญสมบัติที่กองไว้ให้จนหมดเกลี้ยง ถึงขั้นต้องไปนอนข้างถนน นั่นก็ถือว่าพวกแกไร้น้ำยาเอง จะมาโทษคนแก่อย่างฉันไม่ได้ ยังไงฉันก็อยู่ได้อีกไม่กี่ปีแล้ว”

กองทุนทรัสต์ไม่ใช่ยาวิเศษครอบจักรวาล

ถ้าไปติดนิสัยไม่ดีที่ไม่ควรติด เงินปันผลที่ได้มาพริบตาเดียวก็หมดเกลี้ยง ถูกเอาไปโปะหนี้หรือเปย์ให้ความสุขผิดกฎหมาย ต่อให้ชีวิตจะสุขสบายแค่ไหน สุดท้ายก็มลายหายไปในพริบตา