แต่ถ้าแกเป็นเจ้านายเขา ก็ไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว

แต่ถ้าแกเป็นเจ้านายเขา ก็ไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว

สิบห้านาทีก่อน ในห้องควบคุมการถ่ายทอดสด

“เจ้านายขึ้นรถพยาบาลไปแล้ว พวกเรายังต้องถ่ายต่อไหมครับ”

ผู้ช่วยเอ่ยถามอย่างลังเล

ผู้กำกับการถ่ายทอดสดร้องสั่ง “ยังจำที่เจ้านายบอกพวกเราได้ไหม สิ่งสำคัญที่สุดคือกระแส! เร็วเข้าๆ เร่งเสียงตรงสระว่ายน้ำให้ชัดขึ้นอีก แล้วทำไมห้องพยาบาลถึงไม่มีกล้องติดไว้ล่ะ ไม่รอบคอบเอาเสียเลย! มีใครแบกกล้องไปถ่ายตรงนั้นได้บ้างไหม”

ในสายตาของผู้กำกับไม่มีความกังวลว่าเจ้านายจะขายหน้าเลยสักนิด มีแต่ความกระตือรือร้นที่จะหาข่าวเด็ดวงในมาให้ชาวเน็ตที่นั่งดูดราม่าเท่านั้น

พวกตากล้องที่ถูกเรียกรวมตัวกะทันหันต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

ใจจริงพวกเขาก็อยากไป แต่กลัวโดนซ้อม

สุดท้ายเลยเลือกตากล้องที่กล้ามแน่นที่สุด ดูท่าทางทนไม้ทนมือได้มากกว่าคนอื่น ให้พุ่งไปถ่ายที่หน้างาน

เห็นได้ชัดว่าตากล้องคิดมากไปเอง