นายท่าน ในที่สุดผมก็ได้พบคุณเสียที

นายท่าน ในที่สุดผมก็ได้พบคุณเสียที

มุมกล้องเลื่อนผ่านเหนือน่านฟ้าพระที่นั่งจินหลวน

เหล่าขุนนางที่เข้าเฝ้าต่างคุกเข่ากราบสามครั้งโขกศีรษะเก้าหนตามธรรมเนียมพิธีใหญ่ คนของจิ่วอวี๋ฟิล์มเห็นภาพนี้เข้าคงตกตะลึงไม่น้อย เพราะในตัวอย่างฉบับสมบูรณ์ที่พวกเขาส่งมอบให้ฝ่าบาท ไม่มีนักแสดงประกอบมืดฟ้ามัวดินขนาดนี้เลย

เหลยเจิ้นจำได้แม่นยำเลยว่า ฝ่าบาทขอรูปถ่ายของตัวประกอบตอนสวมชุดขุนนางทำความเคารพไปเพียงไม่กี่ใบเท่านั้น

ปรากฏการณ์อัศจรรย์สะเทือนฟ้าดินถ้าจะเสกขึ้นมากลางอากาศก็ต้องมีภาพอ้างอิงที่ชัดเจน ดังนั้นหลังจากที่เธอจินตนาการเค้าโครงหน้านักแสดงประกอบพวกนี้ไว้ในหัวแล้ว ก็ก๊อปปี้เพิ่มจำนวนตามที่ต้องการ ปรับแต่งรายละเอียดอีกนิดหน่อย ก็ได้ภาพที่สมจริงจนแทบแยกไม่ออก

“ขอพระองค์ทรงพระเจริญ หมื่นปี หมื่น ๆ ปี!”

ตัวอักษรพู่กันสีทองคำเปลวคำว่า ‘ราชวงศ์เทียนหยาง’ ปรากฏขึ้นอยู่ด้านข้าง

พร้อมกันนั้น เสียงระฆังกังวานหม่นลึกผสานกับเสียงกลองศึกก็ดังขึ้น จักรพรรดิเทียนหยางที่รับบทโดยซินฮ่าวปรากฏตัวขึ้นว่าราชการ นั่งลงบนบัลลังก์มังกรท่ามกลางการคุกเข่ากราบของเหล่าขุนนาง ชุดฉลองพระองค์มังกรแบบนี้ ต้องอาศัยคนไหล่กว้างและรูปร่างสูงโปร่งถึงจะเอาอยู่โดยไม่ดูเก้งก้าง