เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
โดรน โดรนจริง ๆ ด้วย
ซ่งเทียนหยางเขย่งเท้าชะเง้อมอง แต่กลับไม่เห็นใครนั่งวีลแชร์เลยสักคน “เขาดังมากเหรอ นักข่าวถึงได้อยากถ่ายขนาดนี้ แล้วพวกนายรู้ได้ยังไงว่าเป็นเขา”
“ป้ายทะเบียนรถคันนั้นเป็นของเขา”
เฮ่อเจี้ยนเซินบอก
รถเก๋งสีขาวไม่ได้จอดตรงจุดต้อนรับแขก แต่ขับเลี่ยงออกไปเพื่อสลัดพวกนักข่าวที่กรูเข้ามาอย่างหิวกระหาย ก่อนจะแล่นตรงลงไปที่ลานจอดรถชั้นใต้ดินของศูนย์จัดงาน นักข่าวจึงถ่ายได้แค่ป้ายทะเบียนรถ ไม่เห็นแม้แต่เงาของเขา
“เขาคงขึ้นลิฟต์วีไอพีจากชั้นใต้ดินสาม... ฉันไม่คุยกับเธอละ มีแขกคนสำคัญกว่าต้องไปต้อนรับ!”
เฮ่อเจี้ยนเซินทิ้งท้ายอย่างลำพองใจ แล้วรีบร้อนเดินจากไปทันที
ซ่งเทียนหยางไม่ได้ใส่ใจ
เธอไม่เข้าใจว่าทำไมนักข่าวถึงได้กระตือรือร้นกับกู้จื๋อขนาดนั้น—
ก็แค่คนรวยไม่ใช่เหรอ