เฮ่อหยวนขอเข้าร่วมใต้บัญชาของคุณ

เฮ่อหยวนขอเข้าร่วมใต้บัญชาของคุณ

ในมุมมองของเฮ่อหยวน ก็คือซ่งเทียนหยางบุกเข้ามาในห้องวาดภาพ พอได้รับอนุญาตจากเธอก็กระดิกหางดีใจเหมือนลูกหมา รื้อทั้งภาพวาดและงานคัดลายมือออกมาประทับตราลูกหมาลงไปทีละแผ่น...

ลายมือพู่กันของเธอนั้น ขืนบอกว่าเป็นลายมือหมาตะกุย สมาคมคนรักสุนัขคงต้องออกมาประท้วงแน่

พอเซ็นชื่อลงบนผลงานของเฮ่อหยวนจนหนำใจแล้ว ซ่งเทียนหยางก็นั่งแหมะลงบนเก้าอี้ เริ่มหยิบมือถือขึ้นมาเล่น

ดูท่าทางจดจ่อตั้งใจมากทีเดียว

เฮ่อหยวนได้แต่ยืนรออยู่ข้าง ๆ เหมือนนักโทษที่รอฟังคำพิพากษา ใจหนึ่งก็อยากให้ซ่งเทียนหยางที่เป็น 'ผู้พิพากษา' หันมาสนใจ แต่อีกใจก็กลัวว่าอีกฝ่ายจะหันมาสนใจจริง ๆ เธอยืนลังเลสับสนอยู่ตรงนั้น ราวกับนกกระเรียนที่โดดเดี่ยวอ้างว้าง

ครู่หนึ่ง ซ่งเทียนหยางถึงเงยหน้าขึ้นมาถาม “ห้องฉันอยู่ไหนเหรอ”

เฮ่อหยวนพาเธอขึ้นไปที่ชั้นสี่

ซ่งเทียนหยางเห็นว่าพอมาถึงชั้นสี่แล้วเฮ่อหยวนทำท่าจะเดินกลับ ก็เลยคว้าตัวเธอไว้ “เธอยังไม่ได้บอกเลยนะว่าห้องไหนเป็นห้องฉัน”

“ทั้งชั้นนี้เป็นของพี่ค่ะ”