เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ครั้งล่าสุดที่เธอโดนขุดประวัติยังเป็นตอนเล่นเกมพีซอีลิท
“งานเลี้ยงวันเกิดเหรอ”
สามวันนี้ซ่งเทียนหยางปั่นแก้งานบทนำวิทยานิพนธ์จนหัวหมุนตาลาย ลืมวันเกิดตัวเองไปสนิท
ที่บ้านไม่ได้ร่ำรวย แต่ทุกปีในวันเกิดเธอก็มักจะได้กินเค้กผลไม้ที่แม่ซื้อกลับมาให้เสมอ
ถ้าช่วงไหนเช่าห้องเดี่ยวที่ไม่มีตู้เย็น เค้กก็จะก้อนเล็กลงหน่อย จะได้ไม่ต้องกลัวกินไม่หมดแล้วค้างคืนจนเสีย
พอเข้ามหาวิทยาลัยไปอยู่หอพัก ซ่งเทียนหยางได้อานิสงส์กินเค้กไปหนึ่งในสี่ก้อนในวันเกิดของคุณหนูใหญ่อย่างสวี่อวี่หนิง ถึงได้รู้ว่าลิ้นคนเราแยกวิปครีมแท้กับครีมเทียมออกจากกันได้จริง ๆ ครีมเทียมในเค้กผลไม้ราคาถูกจะอมแล้วไม่ยอมละลาย กินเสร็จเหมือนมีไขเคลือบปากอยู่ พอเข้าปีหนึ่ง เธอเลยเอาเงินที่ได้จากการทำงานพาร์ตไทม์ไปจัดวันเกิดให้แม่ โดยซื้อเค้กวิปครีมแท้ให้เป็นครั้งแรก
“เธอเตือนสติฉันเลย ฉันต้องไปหาคุณปู่หน่อยแล้ว”
“ผมไปด้วย” ฉือจือชิงบอก
ซ่งเทียนหยางว่า “นี่มันเรื่องในบ้านฉัน จัดการเรื่องครอบครัวมีที่ไหนพกขุนนางไปด้วยเล่า แต่ตอนงานเลี้ยงวันเกิดนายค่อยไปกับฉันแล้วกัน”
ฉือจือชิงขมวดคิ้ว แต่ก็คิดว่าตัวเองอยู่ในที่ลับย่อมดีกว่าอยู่ในที่แจ้ง