งั้นเจิ้นคงต้องเอาอย่างฮั่นอู่ตี้แล้วละ

งั้นเจิ้นคงต้องเอาอย่างฮั่นอู่ตี้แล้วละ

ฝนห่าใหญ่หยุดตกกะทันหัน

หัวใจของฉือจือชิงก็ดูราวกับจะหยุดเต้นตามไปด้วย

มองย้อนไปทั่วทั้งประวัติศาสตร์ ไม่ว่าใครถ้าได้รู้ว่านายเหนือหัวของตัวเองเปลี่ยนจากหลี่ซื่อหมินกลายมาเป็นหลิวฉาน ก็คงมีปฏิกิริยาแบบเดียวกันทั้งนั้น

ไม่สิ

ถึงอย่างไรฉือจือชิงก็เป็นคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก เขาบังคับตัวเองให้ใจเย็นลง แล้วถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า “ทำไมเหรอครับ”

คิดจะลองใจเขาเหรอ

แต่การเอาวิทยานิพนธ์จบมาลองใจเขา มันออกจะแปลกไปหน่อยมั้ง

หรือว่าเธอขี้เกียจเขียน ไม่อยากเขียน หรือเขียนไม่ออกกันแน่

ฉือจือชิงคิดว่าไม่ใช่