กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ชื่อนี้ดีมาก! ซู่ยวี่ เธอฉลาดจริง ๆ” เจิ้งเพ่ยเพ่ยมีแววประหลาดใจยินดีในดวงตา ยกมือทั้งสองขึ้นแสดงความเห็นด้วย
หลินซู่ยวี่เห็นท่าทางแบบนั้นของเธอ ก็อดรู้สึกขำเล็กน้อยไม่ได้
“ใช้ชื่อนี้แหละ เราจะใช้ตัวอักษรภาษาอังกฤษเป็นเครื่องหมายการค้า แน่นอนว่าต้องเป็นที่นิยมของคนเมืองกั่งเฉิง”
พวกเขารู้กันในใจว่าคนเมืองกั่งเฉิงตอนนี้ชอบ “ของนอก” พอเห็นสินค้าที่มีป้ายภาษาอังกฤษ ส่วนใหญ่ก็ไม่สนราคาแล้วรีบกว้านซื้อ
หลังจากทุกคนตกลงชื่อตราสินค้าเสร็จในคราวเดียว เจิ้งเพ่ยเพ่ยก็พาจอห์นไปจัดที่พักให้