กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินซู่ยวี่ชะงักไปเล็กน้อย ก้มหน้ามองคนตัวเล็กที่โผเข้ามากอดตน “เป่ยเป่ย?”
เจิ้งเพ่ยเพ่ยแหงนหน้ามองเธอในอ้อมกอดแล้วถลึงตาใส่ด้วยความตัดพ้อ “ฉันออกไปศึกษาต่อต่างประเทศไม่นานเท่าไหร่ เธอจำฉันไม่ได้แล้วเหรอ?”
“จะเป็นไปได้อย่างไร? เธอเพิ่งกลับมาตอนไหน ทำไมไม่บอกให้ฉันไปรับล่ะ?”
หลินซู่ยวี่ยิ้มอย่างมีความสุข เธอเองก็เพิ่งกลับจากศึกษาต่อต่างประเทศได้ไม่กี่วัน ไม่คิดเลยว่าเป่ยเป่ยก็จะกลับมาพร้อมกัน
เจิ้งเพ่ยเพ่ยถอยออกมาจากอ้อมกอดของเธอ ก่อนจะคว้ามือหลินซู่ยวี่ไว้อย่างสนิทสนม
“ฉันเพิ่งลงจากเครื่องบิน ได้ยินคนขับรถของฉันบอกว่าเธอเองก็เพิ่งกลับจากศึกษาต่อต่างประเทศเมื่อไม่กี่วันก่อน ฉันเลยให้คนขับรถมาส่งที่ตระกูลไป๋ทันทีเลย”