เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ช่วงต้นฤดูร้อน ภายในคฤหาสน์ตระกูลหลินอันเลื่องชื่อแห่งเมืองจินเหมิน เด็กหญิงวัยราวสิบสองถึงสิบสามปีคนหนึ่งสวมชุดกระโปรงคอปกและรองเท้าหนังคู่เล็ก กำลังยืนมองเด็กหญิงอีกคนที่ดิ้นรนอยู่ในทะเลสาบด้วยสายตาเย็นชา
เมื่อเห็นว่าคนในทะเลสาบจวนเจียนจะจมมิดผืนน้ำ เธอถึงค่อยแสร้งทำเป็นตื่นตระหนกแล้วตะโกนขึ้นมาสองสามเสียง
“ใครก็ได้ช่วยด้วย หลินซู่ยวี่ตกน้ำ! รีบมาช่วยชีวิตเร็วเข้า!”
เสียงตูมตามดังขึ้นสองครา หญิงวัยกลางคนที่ว่ายน้ำเก่งสองคนกระโดดลงไปช่วยคนในทะเลสาบ ไม่นานนักก็ช้อนตัวเด็กหญิงที่เกือบจะจมดิ่งก้นทะเลสาบขึ้นมาได้
“เอาละ ช่วยคนขึ้นมาได้ก็ดีแล้ว แม่บ้านหลินเธอพักอยู่กับซู่ยวี่ เธอก็ดูแลเธอให้ดีแล้วกัน!”
“ค่ะ”
แต่ก่อนแม่บ้านหลินเคยเป็นบ่าวรับใช้ของจวนตระกูลหลิน ภายหลังการก่อตั้งจีนแผ่นดินใหญ่ จวนตระกูลหลินได้เลิกจ้างบ่าวรับใช้ไปเป็นส่วนใหญ่ เหลือไว้เพียงพ่อบ้านกับแม่บ้านหลินที่ไม่มีที่ไป และเปลี่ยนสถานะมาเป็นคนขับรถรับจ้างกับพี่เลี้ยงเด็กรับจ้าง