เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 251 ตอนพิเศษเก้า: จุดจบของซ่งหมิงเจี่ยน
ซ่งหมิงเจี่ยนตระเตรียมการอยู่บ้าง แล้วจึงก้าวออกจากเรือนกล้วยไม้หยก
ตลอดสามปีมานี้ จำนวนครั้งที่เขาก้าวออกจากเรือนกล้วยไม้หยกนับนิ้วได้เลยทีเดียว
เริ่มแรกเป็นเพราะไม่มีเงิน ออกไปก็ไม่รู้ว่าจะทำสิ่งใด
ภายหลังกลับรู้สึกไร้ความหมาย บัดนี้โฉมหน้าของเขาเสียโฉมไปแล้ว บรรดาเพื่อนร่วมงานที่เคยสนิทสนมในกาลก่อนต่างก็จำเขาไม่ได้ อีกทั้งยังพูดจาไม่ได้ความอีกด้วย
เมื่อคิดถึงตรงนี้ แววตาของซ่งหมิงเจี่ยนก็หม่นหมองลงวูบหนึ่ง
ยามที่ห้องหับในเรือนกล้วยไม้หยกยังมิได้ปล่อยให้เช่านั้น เขาเคยคิดที่จะไปขอความช่วยเหลือเจือจานจากสหายที่เคยสนิทสนมในอดีตอยู่บ้าง
เขาบากหน้าไปหาถึงหน้าประตู ทว่ากลับถูกคนเฝ้าประตูของอีกฝ่ายโบยตีขับไล่ออกมา เขาจึงได้แต่รออยู่ตรงหน้าประตู ครั้นได้พบสหายผู้นั้นแล้ว ก็หยิบกระดาษที่เตรียมไว้ออกมาให้อีกฝ่ายดู
บนนั้นเขียนไว้ว่า: ข้าคือซ่งหมิงเจี่ยน
พวกเขาเคยเป็นสหายที่สนิทสนมกันอย่างยิ่ง อีกฝ่ายยังเคยเอ่ยปากชมว่าลายมือของเขาเขียนได้งดงามไร้ที่ติ เพื่อพิสูจน์ฐานะของตนเอง ด้านล่างเขาจึงเขียนบทกวีไว้อีกสองวรรค ซึ่งบทกวีสองวรรคนี้ คือสิ่งที่แต่งขึ้นโดยบังเอิญในคราหนึ่งที่พวกเขาร่ำสุราด้วยกัน คนภายนอกหามีผู้ใดล่วงรู้ไม่