เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 250 ตอนพิเศษ 8: ใกล้ตาย
ซ่งหมิงเจี่ยนสะดุ้งตื่นจากฝันร้าย
นอกหน้าต่างฟ้าสว่างแล้ว
เขาลุกขึ้นนั่ง ทอดสายตามองผนังห้องอันว่างเปล่ารอบทิศ รวมถึงเหยาอวิ้นเอ๋อร์ที่อยู่ข้างกายซึ่งไม่รู้ว่ายังอยู่หรือตายไปแล้ว ในสมองพลันมึนงงไปชั่วขณะ แทบไม่รู้ว่าวันเวลาผันผ่านไปถึงคราใด
ที่นี่ ยังคงเป็นเรือนกล้วยไม้หยก แต่ทว่ากลับไม่มีสิ่งใดเกี่ยวข้องกับเรือนกล้วยไม้หยกในอดีตแม้แต่น้อย
นับตั้งแต่ซ่งจิ่นเฉิงทำลายสินเดิมของซ่งจิ่นซิ่ว แล้วถูกส่งตัวไปติดคุกหลวงที่ที่ว่าการ เรือนกล้วยไม้หยกแห่งนี้ก็เหลือเพียงเขากับเหยาอวิ้นเอ๋อร์สองคนเท่านั้น
และเพื่อป้องกันมิให้เหยาอวิ้นเอ๋อร์หลบหนีจากไป เขาจึงกรีดใบหน้าของเหยาอวิ้นเอ๋อร์จนเสียโฉม ทั้งยังโบยตีขาของเหยาอวิ้นเอ๋อร์จนพิการกะเผลก
พวกเขาขายสิ่งของทุกอย่างในเรือนกล้วยไม้หยกที่พอจะขายได้จนหมดสิ้น อีกทั้งยังปล่อยเช่าห้องด้านนอกสุดสองห้อง แล้วบุกเบิกแปลงผักขึ้นมาแปลงหนึ่งในลานเรือน ถึงได้ประทังชีวิตไปวัน ๆ อย่างยากลำบาก
จวบจนบัดนี้ เวลาล่วงเลยผ่านไปสามปีกว่าแล้ว
สามปีมานี้ พวกเขากินรำกลืนผักทุกเมื่อเชื่อวัน แม้จะมีชีวิตรอดมาได้ แต่กลับกินไม่อิ่มนุ่งไม่ห่ม อาหารเลิศรสเป็ดไก่เนื้อปลาที่มีทุกมื้อในกาลก่อน เขาไม่ได้พบเห็นมานานถึงสามปีแล้ว