กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 225 ท่านลู่เกรียงไกร
เผิงเย่าเอ่ยออกมาอย่างหนักแน่นมีน้ำหนัก ฟังเผิน ๆ ยามแรก นึกว่าเขาเป็นฝ่ายถูกปรักปรำจริง ๆ เสียอีก
ชาวบ้านที่ยืนมุงดูต่างเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่
มีคนขุดคุ้ยเรื่องราวหนหลังในอดีตขึ้นมา เมื่อผสานเข้ากับคำพูดของเผิงเย่า ก็พากันบอกว่าวันนี้ท่านลู่มีเรื่องบาดหมางไม่ลงรอยกับคนในบ้าน จึงได้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น ต่างพากันประณามว่าลู่เป่ยหมิงอกตัญญู
“จะอย่างไรก็ช่าง ล้วนเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน มาเอะอะโวยวายเช่นนี้ช่างดูน่าเกลียดนัก”
“นั่นน่ะสิ หากลูกอกตัญญูในบ้านข้าทำเช่นนี้ ข้าคงโมโหจนขาดใจตายอยู่บนเตียงคนป่วยเป็นแน่”
“ท่านลู่ทำเกินไปแล้ว อย่างไรเสียก็นับเป็นบิดาของตนเอง...”