กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 224 ให้ลูกอกตัญญูผู้นั้นมาพบข้า
“อันใดนะ”
เผิงเย่าตกใจจนหน้าถอดสี
“อยู่ดี ๆ เขาจะมาล้อมจวนของพวกเราไว้ทำไม นี่มันบ้านของเขานะ ต่อให้มีหัวขโมยหน้าไหน ก็ไม่ควรทำเรื่องเอิกเกริก ลงมืออย่างเอิกเกริกเช่นนี้ นี่จะให้คนภายนอกมองตระกูลเผิงอย่างไร
“ไป พาเขามาที่ห้องหนังสือ”
สตรีสกุลเฉาเห็นเผิงเย่ามีสีหน้าเปี่ยมโทสะ เพื่อบุตรชายของตน จึงรีบออกมาไกล่เกลี่ย
สั่งการพ่อบ้านด้วยรอยยิ้ม