เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 203 ล้วนเป็นเจ้าที่ทำร้ายข้า
ซ่งจิ่นเฉิงได้ยินคำพูดนี้ก็หัวเราะฮ่า ๆ ลั่น
มองซ่งจิ่นซิ่วด้วยสีหน้ายั่วยุ สีหน้ากระหยิ่มยิ้มย่อง ราวกับกำลังเอ่ยว่า
ดูสิดูสิ ข้ารู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นผลลัพธ์เช่นนี้
เขาเอียงศีรษะ ตะโกนเสียงดังใส่เหล่าทหารทางการด้านหลังว่า
“ดูสิ ข้ามิได้ขโมยของ ช่างไร้ตายิ่งนัก ขึ้นมาก็จับคนมั่วซั่ว ข้าจะฟ้องใต้เท้าของพวกเจ้า ให้ใต้เท้าของพวกเจ้าลงทัณฑ์พวกเจ้า ปล่อย ประเดี๋ยวปล่อยข้า อีกประเดี๋ยวมารดาข้ามา รู้ว่าพวกเจ้าปฏิบัติต่อข้าเช่นนี้ ย่อมไม่ละเว้นพวกเจ้าแน่…”
ซ่งจิ่นเฉิงด่าทอพึมพำไม่หยุด
ทว่าซ่งจิ่นซิ่วที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกลับยืนเหม่อ มองเหยาอวิ้นเอ๋อร์ด้วยแววตาหม่นหมองไร้ประกาย
เหยาอวิ้นเอ๋อร์ลืมตาขึ้น ก็สบเข้ากับสายตาที่ผิดหวังถึงที่สุดของซ่งจิ่นซิ่ว ปวดใจจนแม้แต่หายใจก็ยังทรมาน