กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 202 ท่านแม่ ข้าขอร้องให้ท่านพูดความจริง
“ไม่ใช่ ไม่ใช่ เจ้าอย่าพูดอีกเลย ไม่ใช่...”
เหยาอวิ้นเอ๋อร์เอามือปิดหู ส่ายหน้าอย่างบ้าคลั่ง
ใบหน้าขาวซีดราวกับกระดาษ
ถอยหลังไปหนึ่งก้าวขาพลันอ่อนยวบ คุกเข่าทรุดลงกับพื้น
อวิ๋นเฟยหว่านแม้แต่สายตาก็ไม่แลมองนางแม้แต่น้อย หมุนกายเดินจากไปทันที
ครั้นอวิ๋นเฟยหว่านจากไป บ่าวรับใช้เหล่านั้นกลัวเหลือเกินว่าทางนั้นจะยกของกลับ ยิ่งเร่งความเร็วในการกินอาหารขึ้นไปอีก
อู๋เถาเห็นคนจากไปกับตา ก็วิ่งตรงไปที่หน้าโต๊ะยกชามใบใหญ่ที่ยังมีเนื้อไก่อยู่เต็มชามขึ้นมา ใช้แขนเสื้อบังเอาไว้ ชามนี้พอให้นางกินอิ่มไปได้ถึงสองมื้อ บ่าวรับใช้เหล่านั้นโกรธแต่ไม่กล้าเอ่ยปาก