ตอนที่ 131 รอดูพวกมันหมากัดกัน

ตอนที่ 131 รอดูพวกมันหมากัดกัน

เหยาอวิ้นเอ๋อร์ปวดใจจนสุดจะทานทน นางกุมหน้าอก น้ำตาไหลรินพรั่งพรูลงมาไม่อาจเอ่ยคำใดออกมาได้แม้แต่ครึ่งประโยค

ซ่งจิ่นเฉิงทำเป็นมองไม่เห็นเท่านั้น

“วันนี้ข้าเชิญผู้อาวุโสของท่านมาแล้ว พวกเขาก็ไม่เห็นด้วยที่ท่านจะให้ข้าไปอยู่เรือนใหญ่ ข้าอยู่ที่ใดดีที่สุดใคร ๆ ต่างก็รู้ เหตุผลง่ายดายถึงเพียงนี้ พวกเขาที่เป็นชาวนายังเข้าใจ ท่านอยู่ในจวนโหวมาหลายปีกลับไม่เข้าใจ ช่างมีสมองเสียเปล่าจริง ๆ

“พวกเขาจะพูดคุยกับท่านให้ดี ๆ ให้ท่านมองเห็นสถานการณ์ปัจจุบันให้กระจ่างแจ้ง รู้ว่าสิ่งใดควรทำ สิ่งใดไม่ควรทำ คนเราต้องฉลาดขึ้นมาสักหน่อยรู้หรือไม่ มิใช่ผมยาวความคิดสั้น”

เหยาอวิ้นเอ๋อร์โกรธจนแทบจะหมดสติ ไม่อาจเอ่ยคำใดออกมาได้สักคำ

ซ่งจิ่นเฉิงพูดจบ ก็เตรียมจะออกไปเรียกคน