ตอนที่ 130 มารดาปฏิบัติต่อเจ้าดีถึงเพียงนั้น

ตอนที่ 130 มารดาปฏิบัติต่อเจ้าดีถึงเพียงนั้น

ประตูเรือนอวี้หลานปิดสนิทตลอดทั้งปี ยามนี้ แม่กุญแจหน้าประตูลอยสนิมเกรอะกรัง

ซ่งจิ่นเฉิงก้าวขึ้นหน้า โทสะพลุ่งพล่าน ยกเท้าถีบประตูเปิดออกทันที

เสียงเปรี๊ยะดังขึ้น โซ่ขาดสะบั้น ร่วงหล่นลงบนพื้น

ซ่งจิ่นเฉิงเดินดิ่งเข้าประตูไป หมายจะไปทวงคำอธิบายจากเหยาอวิ้นเอ๋อร์

ยามนี้ เหยาอวิ้นเอ๋อร์เพิ่งล้างกระโถนเสร็จเดินออกมาจากเรือนหลัง กลิ่นเหม็นคลุ้งทั่วร่าง

ซ่งจิ่นเฉิงเดินมาตรงหน้านาง ได้กลิ่นเหม็นก็ยกมืออุดปากจมูกทันควัน สีหน้ารังเกียจเดียดฉันท์

“เหม็นยิ่งนัก”

เหยาอวิ้นเอ๋อร์เห็นซ่งจิ่นเฉิงแต่ไกลก็รีบสาวเท้าเข้ามาต้อนรับ ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม เพิ่งเดินไปได้เพียงสองก้าว ก็ได้ยินวาจาที่ซ่งจิ่นเฉิงเอ่ยออกมา

บนใบหน้าปรากฏแววกระอักกระอ่วน