เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 52 เจ้าพวกโง่เง่ากลุ่มหนึ่ง
ภายในห้องพลันเงียบสงัดไปชั่วขณะ
อวิ๋นเฟยหว่านเห็นว่าเอ่ยความมาพอสมควรแล้ว จึงเริ่มเปิดทางลงให้อีกฝ่าย
“ความจริงเท็จเป็นเช่นไร พวกเราต่างรู้แจ้งแก่ใจ หากสามารถหย่าขาดกันด้วยดี ย่อมไม่เสียไมตรี”
ทว่าสตรีสกุลเฝิงกลับไม่รับน้ำใจนาง ครั้นได้ยินวาจาที่อ่อนลงนี้ ก็นึกว่าอวิ๋นเฟยหว่านกำลังลวงหยั่งเชิงพวกตน จึงเอ่ยปากขึ้นว่า
“ฮูหยินอวิ๋นช่างเอ่ยวาจาโอหังนัก ทั้งที่เป็นสตรีสกุลอวิ๋นทำผิดแท้ ๆ ยังจะวางท่าผยองดั่งมีเหตุผลถึงเพียงนี้ ในเมื่อตระกูลอวิ๋นอยากให้เรื่องนี้เอิกเกริก เช่นนั้นตระกูลหวังของข้าก็ไร้ความจำเป็นต้องช่วยตระกูลอวิ๋นปิดบัง เช่นนั้นก็ไปพบกันที่ศาลหลวง”
นางไม่เชื่อว่าอวิ๋นเฟยหว่านที่ออกเรือนไปนานปี จะกล้าพาอวิ๋นเชียนเชียนไปร้องเรียนที่ศาลหลวงจริง ๆ