กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 51 อาหญิงมารับเจ้ากลับบ้าน
น้ำเสียงของนางค่อนข้างอ่อนแรง ทว่ายังคงแจ่มชัด
อวิ๋นเฟยหว่านปวดใจยิ่งนัก
คุณหนูตระกูลอวิ๋นที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างทะนุถนอมประหนึ่งทองหยก กลับถูกทรมานจนแทบมิใช่ผู้คน หากสตรีสกุลเวินมาเห็นเข้า จะต้องโศกเศร้าเพียงใด
อวิ๋นเฟยหว่านเดินเข้าไปหา ยื่นมือออกไปกุมมือนางไว้ มองดูบาดแผลบนใบหน้าของนาง พลางสะกดกลั้นความปวดใจ เอ่ยเสียงแผ่วเบา:
“เชียนเชียน อาหญิงมารับเจ้ากลับบ้าน”
อวิ๋นเชียนเชียนชะงักงัน ร่างกายแข็งทื่อ
จ้องมองอวิ๋นเฟยหว่านตาไม่กะพริบ อารมณ์ความรู้สึกพลุ่งพล่านในแววตา
กลับบ้าน……
กลับ บ้าน……