กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 160 เสียงหัวใจของผู้ใด?
หางตาของหนิงเจวี๋ยหลุบต่ำลงเล็กน้อย
ครั้นเงยขึ้นอีกครา พลันหลุดหัวเราะออกมาเสียงดัง
“อาจารย์ อาจารย์ ท่านช่างน่าเหลือเชื่อจริง ๆ…”
เขาหัวเราะเสียงแผ่วเบา แสงจันทร์อันอบอุ่นแผ่วจาง ได้ตัดแบ่งอารมณ์บนใบหน้าของเขาจนพร่าเลือนไม่ชัดเจน
แสงจันทราสาดส่องทอดยาวผ่านริมขอบหน้าต่างเข้ามา
ปลายนิ้วของเขาเกี่ยวผ่านช่องลับ ยันไว้ตรงขอบเตียง บดกดจนปรากฏรอยซีดขาว
“อาจารย์ ท่านรู้อะไรกันแน่”
“หรือว่า จะตรงกับที่ข้าคาดเดาไว้หรือไม่”
จำได้ว่าในวันที่แก่นโอสถหลอมสำเร็จ เขานำพาซูซูที่กินโอสถระดับสวรรค์เข้าไปแล้วไปพักผ่อน