กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 อา…สบายนัก
ขณะที่หนิงเจวี๋ยกำลังเผลอชะงักงันเล็กน้อยเพราะคนชั่วที่เฟิงเจวี๋ยเอ่ยถึง
ลั่วสวินก็แย่งสิทธิ์ครอบครองแพนด้าน้อยไปจากมือเขาได้สำเร็จ!
อุ้งเท้าเล็ก ๆ ท่องไปมาอยู่ในขนนุ่ม
โคนนิ้วเสียบลงในขน ลูบไล้ไปตามหางใหญ่ยาวเหยียด
จัดขนให้เรียบ แล้วลูบย้อนกลับอีกครั้งหนึ่ง
ลูบจนแพนด้าน้อยอ่อนระทวยหมดเรี่ยวแรงอยู่บนแขนของนาง
ปลายหางกระดกขึ้นเล็กน้อย
อา สบายจริง ๆ
ลั่วสวินเล่นหางอยู่ครู่หนึ่ง นิ้วอันชั่วร้ายก็ยื่นไปทางหูที่อ่อนนุ่ม ดูนุ่มเด้งเป็นพิเศษนั้น