กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 138 ความน้อยเนื้อต่ำใจ
“เช่นนั้นพวกเราก็ไปตามหาด้วย”
กู้จิ่วที่อยู่ข้างๆ หัวเราะคิกคัก เขาประสานมือคารวะชิงเหิง
น้ำเสียงของเขาช่างร้ายกาจถึงที่สุด
“พวกเราต้องตามหาผู้บำเพ็ญหลิ่วกลับมาให้จงได้”
ชิงเหิงแค่นยิ้มเย็นชา จำหน้าตาของกู้จิ่วเอาไว้ในใจ
เซียวเหยาที่ทิ้งตัวพิงอยู่บนไหล่ของหลี่อู๋เชวียพลันยืดกายตรงขึ้นมา
เขาขวางสายตาของชิงเหิงไว้แล้วยิ้มกล่าว “ลูกศิษย์ข้าไร้ความสามารถ ลูกศิษย์ข้าไร้ความสามารถ หากหาหลิ่วหรูอิงพบ ก็ถือว่าเป็นโชคดีเท่านั้น”
ประโยคนี้ฟังดูคุ้นหูเหลือเกิน
เหล่าผู้รักษาระเบียบถึงกับลมหายใจสะดุด สายตาแอบเหลือบมองไปยังใบหน้าของอวิ๋นซีเฉิน