กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 เซียวเหยาไร้ศัตรู
อวิ๋นเฉิงซื่อผู้โชคดี
สมคาด เขานำฝูงสัตว์จำนวนมหาศาลพุ่งตรงมายังภูเขาศูนย์กลาง
อวิ๋นซีเฉินใช้นิ้วลูบคาง ริมฝีปากระบายรอยยิ้ม กำลังคิดจะกล่าวถ่อมตนอีกสักสองสามคำ
รูม่านตาหดเข้าฉับพลัน ปลายผมสั่นไหวเล็กน้อย
นั่นคืออะไร?
เห็นเพียงบุตรชายของเขา รองเท้าหลุด กิ๊บหลุดลุ่ย วิ่งมายังแท่นวงกลมอย่างระส่ำระสายยิ่งนัก
แววตาตื่นตระหนก อาภรณ์ยุ่งเหยิง ราวกับถูกสัตว์ป่ากัดมา
“ท่านพ่อ!”
ราวกับได้พบผู้ช่วยชีวิต