กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 133 เลีย…ลิ้นสอพลอ
“เซียวเหยา”
ทันใดนั้น เสียงหนึ่งอันเย็นชาถึงขีดสุดก็ส่งมาจากเบื้องหลัง
แฝงไว้ด้วยความโกรธที่ยากจะหยั่งถึง “เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้ากำลังทำสิ่งใดอยู่”
เซียวเหยาหมุนตาขาว แคะหู “ข้าไปทำอะไรเข้าหรือ”
ชิงเหิงเอ่ย “เจ้ารู้ชัดอยู่ว่าบัดนี้เป็นสถานการณ์เช่นใด ไฉนจึงยังทำการเล่นสนุกเช่นนี้”
เซียวเหยาทำเสียง ‘จั๊ก’ “ช่างเอาใจใส่เสียเหลือเกิน ข้าว่าพี่ชายใหญ่เอ๋ย เจ้าจงไปดูแลศิษย์ของเจ้าตัวเองเสียก่อนเถิด
อย่าได้กลางวันแสก ๆ ไปทำเรื่องไร้ยางอายในป่าอีกเลย”
เขาหยิบเรื่องเก่าขึ้นมาเอ่ยซ้ำอีกครา
น้ำเสียงเยาะหยันเสียดสี เน้นหนักเบาเป็นจังหวะ