กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 132 คุณหนูของข้าเป็นวีรชนผู้เกรียงไกร
ลั่วสวินฉุดหนิงเจวี๋ยขึ้นมา พลางตะโกนเรียก ‘อาจารย์ลุงห้า’!
แล้วยื่นมือออกไป หมายจะฉุดซูเหลี่ยนที่อยู่ใกล้ที่สุดขึ้นมา
ไม่คิดว่า กลิ่นไผ่เขียวสายหนึ่งจะโชยมาจากด้านหลัง
ไอ้หมอนั่นหนิงจื่อเฉิน
ราวกับจับลูกไก่ กดนางไว้กับอก
แล้วยื่นมือคว้า ยกอาจารย์ลุงห้าขึ้นมาด้วยการจับต้นคอด้านหลัง โยนเขาไปบนหัวมหึมาของหลิ่น!
หลิ่นไม่ถือสา เลื้อยไปข้างหน้าด้วยเสียงกรอบแกรบ
ส่วนซูเหลี่ยน บนใบหน้าตายเย็นชาวกับน้ำแข็ง เกือบจะเกิดพายุฝนถาโถมแล้ว!
เขาจ้องหนิงเจวี๋ยแวบหนึ่ง เอ่ยว่า “ไม่ต้องลำบากท่าน ข้ามีมือมีเท้า ขึ้นเองได้