กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 108 ลมพัดเมฆคล้อย (2)
เผยลั่วแย้มยิ้มบางเบา ริมฝีปากสีแดงสดโค้งขึ้นด้วยความชั่วร้ายเล็กน้อย
เยว่ถิงเข้าใจความหมายของเขาในทันที เปลวเพลิงแห่งการล้างแค้นในใจพลันโชติช่วงขึ้นมาทันที!
ชิงเหิงที่อยู่ข้าง ๆ ไม่ได้คัดค้านสิ่งใด
ดูราวกับอนุญาตให้ทำได้ หรือไม่ก็ดูราวกับกำลังจ้องมองที่ใดที่หนึ่งอย่างใจลอย
ครั้นเยว่ถิงจัดการอารมณ์ของตนเองจนสงบลงแล้ว เขาก็เพิ่งจะนึกขึ้นได้กะทันหัน—
ดูเหมือนเขาจะขาดสติไปเพราะถูกโทสะเข้าครอบงำ ถึงกับตะคอกใส่ท่านอาจารย์ด้วยความไม่เคารพ!
ทว่าท่านอาจารย์กลับใจกว้างยิ่งนัก ไม่ได้ถือสาความผิดพลาดก่อนหน้านี้ของเขา และไม่ได้ตำหนิเขาเลยด้วยซ้ำ!
เขาช่างสมควรตายนัก!
เยว่ถิง ‘ตุบ’ คุกเข่าลง ก้มศีรษะลงขอขมาต่อชิงเหิง