เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 ลมคลื่นพัดกระหน่ำ (1)
แอ่งเขากลางเทือกเขาทิงเทาพอดี
ท่ามกลางการรอคอยอย่างใจจดใจจ่อของฝูงชน
สัตว์วิญญาณปากแบนตัวหนึ่งซึ่งมีปากใหญ่โตกระพือปีกออก
มันร้องก้าค ๆ ๆ บินวนรอบแอ่งเขาหนึ่งรอบ จึงเอาข้อตัดสินที่ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสามเพิ่งทำเสร็จ ตะโกนด้วยเสียงดังลั่น ถ่ายทอดออกไป—
ไม่ทันได้หลบน้ำลายที่กระเด็นกระสันจากนกปากแบน ผู้คนที่ได้รับข่าวแทบตะลึงอ้าปากค้าง แล้วเริ่มโห่ร้องทันที!
“ให้ตายสิ จริงหรือเท็จ? การประลองใหญ่ระหว่างสำนักเลื่อนขึ้นหรือ? แล้วยังจะประลองกันที่เทือกเขาทิงเทาแห่งนี้อีก?”
บางคนดูวิตกกังวลว่า “คงไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรอกกระมัง?”
“บ้าเอ๊ย? ผู้ยิ่งใหญ่ระดับผสานกายาล้วนอยู่ที่นี่ ยังจะรักษาชีวิตหมาของเจ้าหนูไว้ไม่ได้หรือ?”
บางคนหัวเราะคิก ๆ ว่า “ข้าว่านะ เป็นความคิดของจอมเซียนชิงเหิงผู้นั้นกระมัง?