เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 สองวิธียั่วยวน
ยังไม่ทันมาถึง เสียงกลับทะลวงผ่านม่านกระโจมมาก่อน ปลิวตามลมมาถึงที่นี่
เสียงหัวเราะอหังการเช่นนี้ นอกจากจอมเซียนเซียวเหยาแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดอื่นอีก
ผู้คนทั้งหมดพร้อมเพรียงกันหันศีรษะกลับไป
เป็นเช่นนั้นจริง เซียวเหยาผู้สวมผ้าไหมแพรวพราวทั้งร่าง นำชายฉกรรจ์สามคนก้าวยาว ๆ เดินเข้ามา
“โฮ่ จอมเซียนชิงเหิง เจ้าขุนเขาเหยียน ผู้บัญชาชะตาอิ่ง แขกหายาก แขกหายาก
พวกเจ้าคิดถึงข้าหรือไร? คนโน้นคนนี้ต่างมากันถึงเทือกเขาทิงเทาของข้า ช่างครบครันเสียจริงนะ?”
เหยียนเชียนหัวเราะฮ่า ๆ ครั้งหนึ่ง แล้วคารวะหมัดต่อเซียวเหยา
ส่วนอิงปู้หร่านลุกขึ้นอย่างสุภาพยิ่ง แล้วทำความเคารพเต็มรูปแบบต่อเซียวเหยา
เซียวเหยาถูกการคารวะอันใหญ่โตเช่นนั้นทำให้กระดากอายอย่างยิ่ง ยิ้มหึ ๆ กล่าวว่า “เวรเอ๋ย... แค่ก”