เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 การอาละวาด
ไก่ที่ถูกย่างจนกลายเป็นถ่านก้อนหนึ่ง กำลังถูกใครบางคนค่อย ๆ จัดการจนหมดสิ้น
ไม่เพียงแต่เนื้อที่ถูกกัดกินจนหมดจด แม้แต่กระดูกไก่ทุกชิ้น เซียวเหยาก็ยังดูดดื่มอยู่หลายรอบกว่าจะยอมปล่อยไป
ลั่วซูนับเป็นครั้งแรกเช่นกันที่ลงมือทำไก่ตัวนี้
แม้ว่าจะตั้งใจทำตามวิธีของ ‘มหกรรมอาหารเลิศรสทิงเทา’ แล้วก็ตาม
เห็นริมฝีปากทั้งปากของเซียวเหยากินจนดำมืด ใบหน้าเองก็ถูกเขม่าสีดำป้ายจนมอมแมม นางยังคงถามด้วยความประหม่าเล็กน้อยว่า “เอ่อ…… อะ อร่อยหรือไม่”
เซียวเหยาเงยหน้าขึ้น ใบหน้าแวววาวไปด้วยคราบน้ำมัน ปากเอ่ยอย่างไม่ชัดเจน “ก็งั้น ๆ แหละ”
ลั่วซู ‘อ้อ’ คำหนึ่ง ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
ฟู่ว กินได้ก็ดีแล้ว กินได้ก็ดีแล้ว
เซียวเหยารีบเสริมต่อประโยค “อันที่จริงก็ไม่ได้งั้น ๆ ขนาดนั้น เพียงแต่แย่กว่าที่ข้าทำไปนิดเดียวเท่านั้นเอง”