กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 ลั่วสวิน เจ้าอย่าหลอกข้าเลย
ภายนอก แสงตะวันแผดเผาแผ่นดินจนขาวโพลนไปทั้งผืน
สายลมที่พัดพามาจากธารน้ำก็ยังร้อนระอุ
เสียงเรไรที่ร้อนอบอ้าวร่ำร้องเจื้อยแจ้วอยู่บนยอดไม้ไม่หยุดหย่อน
ถาโถมพุ่งเข้ามาในห้องเล็ก ๆ นี้อย่างท่วมท้น ตึก ตึก ตึก ทำให้อกใจอึดอัด
ลั่วสวินได้ยินบทกวีนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ในใจพลันเกิดความรู้สึกฝาดเฝื่อนขึ้นมาผืนหนึ่ง
นางฝืนหยิบเอาหัวข้อสนทนาก่อนหน้านี้ขึ้นมาอีกครั้ง แม้แต่การโต้แย้งก็ดูอ่อนแรงไร้เรี่ยว “ท่านพ่อ ข้าเป็นลั่วซูจริง ๆ นะ ลูกสาวของลั่วสวิน…”
“ข้าไม่คิดเช่นนั้น” หนิงเจวี๋ยเอ่ย
น้ำเสียงของเขาค่อนข้างหนัก ค่อนข้างอึมครึม