กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 63 ความลับต้องห้าม
“เช่นนี้ก็ปล่อยพวกมันไปแล้วหรือ?”
ภายในค่ายใหญ่แห่งเทือกเขาทิงเทา เยว่ถิงพลันสะบัดถ้วยชาที่อยู่ใกล้มือทิ้ง ใบหน้าของเขาแดงก่ำ เกือบจะระเบิดด้วยความโกรธ
หลังจากปล่อยหนิงเจวี๋ยกับเจ้าลูกหมาน้อยนั้นไป เขาก็อยู่ในขอบแห่งการระเบิดได้ทุกเมื่อ เพียงประกายไฟเพียงดอกเดียวก็จุดให้ระเบิดได้
ทว่าฝ่ายเผยลั่วกลับมิได้แสดงสีหน้าพิเศษใด
เขามองเยว่ถิงอย่างเรียบเฉยอยู่ครู่หนึ่ง
เขาสะบัดแขนเสื้อกวาดเศษถ้วยชาออกไป แล้วเรียกคนมาเสิร์ฟชาถ้วยใหม่
“ศิษย์พี่ รับไปเถิด”
เยว่ถิงหันหน้าไปอีกทาง มิได้รับ
ความโกรธก้อนหนึ่งในอกของเขาปั่นป่วนฟูขึ้น