กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 62 เถื่อนเกินไปแล้ว!
“นี่ ศิษย์พี่? ได้ยินหรือไม่?”
ขณะที่เขากำลังเหงื่อโทรมกาย ศิลารอยเมฆาอรุณในหูก็เริ่มมีปฏิกิริยาในที่สุด
เสียงที่เปี่ยมด้วยแววขบขันดังมา แฝงความเย้าแหย่อย่างเต็มเปี่ยม “ศิษย์พี่รอง แค่นี้ท่านก็ไม่ไหวแล้วหรือ”
หรงซิวเพิ่งเริ่มรู้สึกถึงความน่าหมั่นไส้ของเหล่าลิ่วผู้นี้!
ถึงขั้นวิกฤตที่เกี่ยวกับชื่อเสียงของเขาแล้ว ยังกล้าเล่นมุกไร้สาระเช่นนี้อีกหรือ?
ทางด้านนี้ หนิงเจวี๋ยเอนกายพิงเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน
สายลมสนพัดพาไอน้ำเย็นสดชื่นมาส่ง
เขาหรี่ตาลงอย่างสบายอารมณ์ ปลายนิ้วแตะศิลารอยเมฆาอรุณ พลางเอียงศีรษะกล่าว “ศิษย์พี่ มาเถิด กล่าวตามข้า”
“จงจำไว้ ปล่อยน้ำเสียงให้ช้าลงสักหน่อย แล้วลากเสียงท้ายให้สูงขึ้นเล็กน้อย เช่นนี้จึงจะยั่วโทสะผู้คนได้ดี”