กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 59 คิดถึงเจ้า
ลั่วสวิน: ……รู้สึกพูดไม่ออกเล็กน้อย
“ไม่สงสัย” นางเอ่ย
สิ่งที่ใช้เป็นวัสดุหลอมอาวุธได้ ก็ไม่พ้นของเหลวจากสัตว์วิญญาณบางชนิด สารสื่อกลิ่นจากพืชบางชนิด เป็นต้น
อีกอย่าง ยัดเข้าหูไปแล้วทั้งที จะไปสนอะไรว่ามันคืออะไร
นางเป็นนักปฏิบัตินิยม สิ่งของขอเพียงใช้การได้ก็พอ
หนิงเจวี๋ยเห็นเช่นนั้น ก็ถอนหายใจเบา ๆ “เจ้าเป็นเด็กน้อย เหตุใดวันทั้งวันจึงทำตัวแก่เกินวัยเช่นนี้? ไม่น่ารักเอาเสียเลย”
พูดพลาง เขายกนิ้วชี้ส่งพลังวิญญาณเข้าไปในศิลารอยเมฆาอรุณของทั้งสอง
ในระหว่างรอการเชื่อมต่อ เขาชายตามองเด็กหญิงน้อยแวบหนึ่ง แล้วหยิบยกหัวข้อเดิมขึ้นมาอีกครั้ง ยิ้มเอ่ย “ที่จริงแล้ว สารคัดหลั่งก็คือน้ำตานั่นเอง——”
ลั่วสวินลากเสียง ‘อ้อ’ ยาว ๆ ไม่สนใจ